Krąg Przyjaciół Poznańskiej Czarnej Trzynastki

piosenki

- są chwyty gitarowe

Hymn Czarnej 13

Majster Bieda

Wypić wypijemy

Piosenka wiosenna

Lato z ptakami ...

Ponidzie

Hobo

Ikar

Na szlakach ..kliprów

Trakt pocztowy

Wigwam

Szesnaście ton

Swoboda

Góral

Hawiarska Koliba

Dundee

Zamieszkamy pod ...

Ballada o Jakubie

Biegłaś zboczem

Dzikie konie

Grosza nie mam

Wędrowiec

Beskid

Bawitko

Puszkin

Album ze zdjęciami

A ziemia toczy

A ludzie gonią

Masz uwagi lub propozycje, napisz !

Hymn Poznańskiej Czarnej 13

Hej dalejże, dalej
Górnymi ścieżkami
Ponad szczyty, ponad wiatr
Gdzie na wielkiej górze
W słonecznym lazurze
Rośnie ideału kwiat.

Bo Trzynastka idzie stale w przód
Bo Trzynastak nie zna co to trud
Śpiewa hymn młodości,
Słonecznej radości,
Pieśń, która ogarnia świat.

Szczyty gór, kłęby chmur,
Odchłań mórz, blaski zórz,
Słońca blask, błyski gwiazd
I czerwony ognia żar.
Gromy burz, szumy zbóż,
Pieśni fal płynących w dal,
Przecudowny tego świata czar.

Niech żyje młodość i słoneczne dni !
Niech uśmiech jasny na twej twarzy lśni !
Niech pieśń radości zawsze zgodnie brzmi !
I niech nie będzie nigdy szarych dni.

Bo Trzynastka ...

Majster Bieda

Skąd przychodził, kto go znał

CC⁷FG

Kto mu rękę podał kiedy

CGG⁷

Nad rowem siadał, wyjmował chleb

Serem przekładał i dzielił się z psem

GFa

Tyle wszystkiego co z sobą miał

Majster Bieda

Czapkę z głowy ściągał gdy
Wiatr gałęzie chylił drzewom
Śmiał się do słońca, śpiewał do gwiazd
Drogę bez końca co przed nim szła
Znał jak pięć palców, jak szeląg zły
Majster Bieda

Nikt nie pytał skąd się wziął
Gdy do ognia się przysiadał
Wtulał się w krąg ciepła, jak w kożuch
Znużony drogą, wędrowiec Boży
Zasypiał długo gapiąc się w mrok
Majster Bieda

Aż nastąpił taki rok

CC⁷FG

Smutny rok, tak widać trzeba

Nie przyszedł Bieda zieloną wiosną

Miejsce gdzie siadał zielskiem zarosło

GFea

I choć niejeden wytężał wzrok

GFea

Choć lato pustym gościńcem przeszło

Rudymi liśćmi - jesieni schedę

Wiatrem niesiony odpłynął w przeszłość

Majster Bieda


	Wypić wypijemy e Spójrz jak życie przed Tobą ucieka fis Jak godziny cichaczem Ci kradnie D Jak szafuje pustymi losami H⁷ Dobrze wie na kogo wypadnie A tyle jeszcze chciałbyś zobaczyć Tyle nocy mogłoby wzruszyć Tyle dziewczyn by można rozkochać Tyle dzbanów pękatych osuszyć eDeGDG Wypić wypijemy, jeszcze pożyjemy GD Za zdrowie w połowie GDe Śmierci na śmierć - wypić eDe Potem leżąc twarzą w trawie GDGD Wypatrujesz gwiazd ciekawie GDGDe Zapadając w roztańczone sny A tyle jeszcze chciałbyś zapomnieć Tyle listów do kosza wyrzucić Tyle razy z krzywym uśmiechem Do faceta w lustrze zanucić Wypić wypijemy ... Piosenka wiosenna ehCD Zagram dla ciebie na każdej gitarze świata ehCD Na ulic splotach, na nitkach babiego lata GDGe Wyśpiewam jak potrafię księżyce na rozstajach hGaD I wrześnie, i stycznie, i maje haD I zagubione dźwięki i barwy na płótnach Flaminka hCaD I słońce wędrujące promienia ścieżynką GDCG Graj nam graj pieśni skrzydlata hCaD Wiosna taniec nasz niesie po łąkach GDGDC Zatańczymy się w sobie do lata GDCDG Zatańczymy się w sobie bez końca A blask co oświetla me ręce gdy piszę Nabrzmiał potrzebą rozerwania ciszy Przez okno wyciekł, pełno go teraz, chmara wronia Dziobi się w dziobów końcach, a w ogonach ogoni A pieśń moja to niknie, to wraca I nie wiem co bym zrobił, gdybym ją utracił Graj nam graj...


	Lato z ptakami odchodzi aCdC Lato z ptakami odchodzi dCaE Wiatr skręca liście w warkoczach aCdC Dywanem pokrywa szlaki dCEa Szkarłaty wiersza na zboczach GCG Przyobleka myśli w kolory Gda W liści złoto, buków purpurę Gda Palę w ogniu letnie wspomnienia Cda Idę wymachując kosturem dG Idę w górach cieszyć się życiem Ca Oddać dłoniom halnego włosy dG W szelest liści wsłuchać się pragnę aEa W odlatujących ptaków głosy Słony pot czuję w ustach Dzień spracowany ucieka Anioł zapala gwiazdy Oświetla drogę człowieka Już niedługo ogień rozpalę Na rozległej górskiej polanie Już niedługo szałas przytulny Wśród dostojnych buków postawię Idę w górach... Ponidzie aFGC Polami, polami, po miedzach, po miedzach, dGC Po błocku skisłym w mgłę i wiatr E Nie za szybko kroki robiąc aGF Idzie wiosna, idzie nam. aGG⁷a Idzie wiosna, idzie nam. Rozłożyła wiosna spódnicę zieloną, Przykryła błota bury błam Pachnie ziemia ciałem młodym Póki wiosna, póki trwa. Póki wiosna, póki trwa. Rozpuściła wiosna warkocze kwieciste Zbarwiały łąki niczym kram Będzie odpust pod Wiślicą Póki wiosna, póki trwa. Póki wiosna, póki trwa. Ponidzie wiosenne, Ponidzie leniwe, Prężysz się jak do słońca kot, rozciągnięte Po tych polach, lichych lasach W pstrych łozinach, skałkach W słońcu rozognionym, Nidą w łąkach roziskrzoną Na Ponidziu wiosna trwa. Na Ponidziu wiosna trwa. Hobo CeC Towarowy wagon to mój dom CeC Wierny druh towarzysz moich snów dFC I znów marzenia budzi stukot kół dFC Stary Burgund, kryształ, zastawiony stół Zapłakaną matkę widzę znów Zacznij nowe życie bywaj zdrów W tym wagonie przeszło życia pół Stary Burgund, kryształ, zastawiony stół Ce Czy konduktor o tym wie, a Że na bilet nie stać mnie, FG Może sztuka uda się jeszcze raz. Wolność hobo wiąże złudzeń nić W wymarzonym świecie możesz żyć W sen zapadasz milknie stukot kół Stary Burgund, kryształ, zastawiony stół Ikar CGa Urwisko nadziei wycięte ze świata, FCGC Tu zbłąkane myśli przychodzą się schronić, CGFGC A sen do znużenia odyseja skrzydlata. FCGC By marzeniem swe życie na skrzydłach dogonić. FC By marzeniem swe życie, FC By marzeniem swe życie, GC Na skrzydłach dogonić. CGa Ikar, Ikar, Ikar, Ikar FCG Ikar, Ikar, Ikar, Ikar To nie pejzaż stubarwny ale portret szary, Scena monodramat, teatr codzienności. Aktor gra tu Ikara związany do wiary, Leci w słońce i spada w bezdenne ciemności, Leci w słońce i spada, Leci w słońce i spada, W bezdenne ciemności. Ikar ... Lecz może się zdarzyć że kiedyś przeleci, Połknie bezkres i dotknie złotawego splotu. Przyjdzie burze i wichry, wyrwie się z zamieci Zostawiając za sobą smugę mokrą od potu Zostawiając za sobą Zostawiając za sobą Smugę mokrą od potu Ikar ... Na szlakach starych kliprów GG⁷G Na szlakach starych kliprów porywisty wieje wiatr. CeaCD Ocean niespokojny uderza pianą w twarz. Ktoś zabrał mu łabędzie, cumami związał je. W kamienne klatki portów wciąż pozdrowienia śle. GH⁷eE⁷ Powrócą klipry na swój stary, zapomniany szlak. aFD By bielą żagli nawoływać wszystkich nas, Zagwiżdże znów beztrosko w wantach niecierpliwy wiatr. Ocean parsknie nam radośnie pianą w twarz. Drewniany pokład nagle zabrzmi tupotem nóg, Zakwitną białe żagle na wszystkich masztach znów. Znów się ocean droczy i groźne szkwały śle, Mgła wciska się nam w oczy, wspaniały miałem sen. Trakt pocztowy Cd To życie nasze jest jak trakt pocztowy, FC Gdzie się wciąż wozy mijają podróżne. add⁷ Ledwie się spotkasz: bądź zdrowa, bądź zdrowy, D⁷GG⁷ I znów pędzimy dążąc w strony różne A kiedy popas w tej drodze wypadnie Gdzieś na chwilę w miłym odpoczniemy gronie Zaledwie serce w nim druha odgadnie Woźnica znak daje zajechały konie I tak pędzimy mijamy się wzajem, A choć się serce zasmucone żali. Jednak w podróży swej nie ustajemy. Z oczu łzy płyną lecz pędzimy dalej. To życie nasze jest jak trakt pocztowy, Gdzie się wciąż wozy mijają podróżne. Ledwie się spotkasz: bądź zdrowa, bądź zdrowy, I znów pędzimy dążąc w strony różne I tak pędzimy ... Wigwam fisA Gdy przewieją nas już wszystkie zimne wiatry, fisA Gdy przemoczą nas do nitki wszystkie deszcze. DA Policzymy na swym ciele ślady prawdy, fisEDfisE Pomyślimy o spoczynku ale jeszcze. ADE Zbudujmy wigwam, a w nim rozpalmy ogień wieczny ADE Rozległy wigwam, przy który każdy będzie już bezpieczny DEAEfis I śpiewać będzie z nami wolności wielką pieśń DEfisADEA Spróbujmy własnymi rękami ogromny wigwam wznieść Gdy opuszczą nas już wszyscy przyjaciele, Kiedy nawet dobry Bóg zapomni o nas. Gdy stracimy wszystkie piękne, wzniosłe cele. Gdy odechce się nam cokolwiek już budować Zbudujmy wigwam ... Szesnaście ton a Ktoś mówił że z gliny ulepił mnie Pan. a A przecież się składam z kości i z krwi. ad Z kości i z krwi i jarzma na kark E⁷a I pary rąk, pary silnych rąk. a Co dzień szesnaście ton i co z tego masz. a Tym więcej masz długów im więcej mam lat. ad Nie wołaj Święty Piotrze ja nie mogę iść, E⁷a Bo duszę swoją oddałem za dług. Gdy matka mnie rodziła pochmurny był dzień, Podniosłem więc szuflę poszedłem pod szynk. Dozorca mi rzekł nie zbawi cię Pan, Załaduj co dzień szesnaście ton. Czort może dał by radę, a może i nie, Szesnastu tonom podołać co dzień. Szesnaście ton szesnaście jak drut, Co dzień nie da rady i we dwóch. Więc kiedy mnie spotkasz, lepiej z drogi mi zejdź. Bo byli już tacy, nie pytaj gdzie są. Nie pytaj gdzie są, bo zawsze jest ktoś, Nie te to ów co urządzi cię. Swoboda DD⁷+D⁷ Nie mój Dunajec szumi mi, GG⁷e Nie moja bystra woda. aD⁷Ge Tylko przychodzą stare sny, H⁷e Swoboda ech swoboda aD⁷Ge Nie przypominaj mi się śnie, aD⁷Ge Młodości mojej zdrowej. aD⁷Ge Bo mi żel w piersi duszę rwie, H⁷e Nad siłę ludzkiej mowy Nikt tak nie kochał smolnych watr, Trzasku i dymu stosu. I nikt znad głuchych szczytów Tatr Patrzących w dół niebiosów I w świecie nikt nie kochał tak Samotnej skalnej drogi Urwisk gdzie w dole buja ptak I groza pieści nogi Góral DD⁷ Kiedy góral umiera, to góry z żalu sine. GD Pochylają nad nim głowę, jak nad swoim synem. eGD Las w oddali szumi mu, odwieczną pieśń bukową. eGD A on długo sposobi się, przed najdalszą drogą. Kiedy góral umiera, to nikt nad nim nie płacze. Siedzi czeka aż kostucha, w okno zakołacze. Oczy jeszcze raz podniesie, wysoko do nieba. By pożegnać góry swoje, by im coś zaśpiewać. De Góry moje wierch moje, otwórzcie swe ramiona. GD Niech na miękkim z mchu posłaniu, cichuteńko skonam. De Ojcze mój halny wietrze, powiej ku północy GD Ciepłą, drżącą swoją ręką zamknij zgasłe oczy e Bym mógł w ziemię wkroczyć, eGD Strzelić potem do słońca smreczyną eGD I na wieki szumieć już nad moją dziedziną Kiedy góral umiera, to dzwony mu nie grają. Cicho wspina się przed bramy góralskiego raju. Tylko strumień na kamieniach żałobną nutkę składa. Tylko nocka gwiezdnooka górą opowiada. Kiedy góral już umrze, to nikt nie układa baśni. Tylko w niebie roziskrzonym mała gwiazdka gaśnie. Ziemia twardą szorstką ręką tuli go do siebie. By na zawsze mógł już zostać pod góralskim niebem. Góry moje ... Hawiarska Koliba CG⁷C Gdy księżyc na niebo wychodzi FG⁷CC⁷ Zapłoną dokoła ogniska FG⁷Ca I wkrótce popłynie z Hawiarskiej Koliby dG⁷C Melodia nam wszystkim tak bliska Usiadła już brać rozśpiewana Dokoła złotego ogniska Wiatr niesie melodię z Hawiarskiej Koliby Nad pola,nad lasy,nad urwiska Zaniesie wiatr naszą melodię Do domów Wołochów i Łemków Piosenkę rajdową z Hawiarskiej Koliby Piosenkę krakowskich studentów Już księżyc blednie na niebie I promyk słońca już błyska Pogasły ogniska w Hawiarskiej Kolibie Do snu kładzie sië cała izba Dundee Cea Brzeg wysoki jest w Dundee daE Zbiega w dół i znów się wspina Cea Dobre stocznie klipry w nich daEa Zgrabniuśkie jak dziewczyna Nie widziałeś to Quebec Zbiega w dół i znów się wspina Na stromej fali brzeg Ze szkockich gór dziewczyna FCdC Hej, hej, jak długi rejs daE Zbiega w dół i znów się wspina FCdC Na stromej fali grzbiet daEa Ze szkockich gór dziewczyna Zakurzony Charleston Pekalowa sukienczyna Bawełniany czesze lok W lusterku morza sinym Gdzieś na krańcu mapy jest Port skąd nikt już nie odpłynął Nie wiesz kiedy czeka cię Ostatni rejs do Hilo Hej, hej, do Hilo Bay Zbiega w dół i znów się wspina Na stromej fali grzbiet Ze szkockich gór dziewczyna I powrócisz do Dundee Nie na długo sië zatrzymasz Dobre stocznie klipry w nich Zgrabniuśkie jak dziewczyna Zamieszkamy pod wspólnym dachem ADEfis Zamieszkamy pod wspólnym dachem EH⁷ Przed obcymi zamkniemy drzwi Posadzimy przed domem kwiaty Których nocą nie zerwie nikt Przyniesiemy suchego drzewa Żeby w nocy nie było źle Parę jabłek i trochę chleba Co nam starczy na cały wiek fisDa Przeczekamy każdy losu kaprys zły DE⁷ Żeby potem żyć,normalnie żyć Zamieszkajcie pod wspólnym dachem Przed obcymi zamknijcie drzwi I posadźcie przed domem kwiaty Których nocą nie zerwie nikt Przygotujcie suchego drzewa Żeby zimą nie było źle Parę jabłek i trochę chleba Co wam starczą na cały wiek Ballada o Jakubie AE Tam gdzie domy mają dach spadziste DEA Czas wolno przez małe okna ciekł AE Mieszkał Jakub jak mówią spokojne chłopisko DEA Niedaleko szumiał morza brzeg Aż raz kiedyś po nocy nieprzespanej do rana Wziął Jakub węzełek zamknął drzwi Ślady po nim na brzegu długa fala zalała Teraz wiatrem tkane jego dni DA Pokład pod stopą trzeszczy ED Maszty połamie sztorm DA Po co się włóczysz po świecie ED Skoro masz własny dom Są porty co mają kolorowe ulice Na których wesoły barwny gwar Chodził Jakub samotnie dziwiło go wszystko Zamiast drzew tu rosły gaje palm A gdy statek odpływał to się zmieniał krajobraz Za rufą leciały stada mew Długo Jakub przez burtę na falochron spoglądał Aż nie zginął z oczu pusty brzeg Osiwiał już Jakub zieleń oczy spłowiała Łaskawie go witał każdy port Ale dalej na może tęsknota go gnała Nie pamiętał gdzie jest jego dom Na pewno gdzieś pływa jeszcze Jakub po morzach Zardzewiał w kieszeni jego klucz Lecz swej drogi do domu odnaleźć nie może Zabrał mu ją marynarski duch. Biegłaś zboczem dG Biegłaś zboczem brązowo-zielona CF Miedzą słońca i trawy zielenią dG Biegłaś zboczem strumienia spragniona ed Twoje włosy targał górski wiatr Zanurzyłaś swe dłonie w potoku Który głazy z poszumem omija Burzą kropel w srebrzystej pogoni Obraz twój porwał wartko w dal I wróciłaś do góry powoli Zielonością i brązem strzelista Gdy cię wchłaniał cień lasu znajomy Znów twe włosy targał górski wiatr Dzikie konie De Plecak, kalosze stare GD Para butów na zmianę i koc De Niebo, złocisty poranek GD Parę groszy w kieszeni i noc De I przygoda, która grosza jest warta GD I przygoda, która z domu wgania nas De Twoje jutro to sprawa otwarta GD Przecież nie masz nic do stracenia eD Z gorącym wiatrem w dłoni eD Jak tabun dzikich koni eD Ruszamy wciąż przed siebie eD Zdobywać nowy świat Lodowatą wodą ze studni Obmywasz spoconą twarz Nie dokuczy ci skwar południa Serce pełne radości dziś masz I ognisko nad brzegiem jeziora I ognisko jałowcem pachnące Dobry czas i lenistwa to pora Leżąc patrzysz na chmury płynące Grosza nie mam eD Ja o drogę się nie pytam eDe Bo nieważny dla mnie czas eD Nie zabłądzę bo nie mogę eDe Domu nie mam już od lat GD Grosza nie mam i nie będę eG Nigdy swego domu miał D Ale z to robić będę eDe To co tylko będę chciał Jakiś drab kamieniem cisnął Za mną jak za jakimś psem Dziwią w tedy się ludziska Że coś pewnie ukraść chcę Gdy mnie głód za gardło ściśnie To dwie ręce jeszcze mam Dziwią w tedy się ludziska Że na chleb zarabiam sam Wędrowiec aC Nie oglądaj się za siebie kiedy wstaje dzień da Ruszaj dalej w świat nie zatrzymuj się aC Sam wybrałeś swoją drogę z wiatrem czy pod wiatr da Znasz tu każdy szlak nie zatrzymuj się aCda Przecież wiesz, że dla ciebie każdy nowy dzień aCda Przecież wiesz, że dla ciebie chłodny lasu cień aCda Przecież wiesz, jak upalna bywa letnia noc aCda Przecież wiesz, że wędrowca los to jest twój los Śpi w oddali toń jeziora słychać ptaków krzyk Tu odpoczniesz dzień i nabierzesz sił. Ale jutro znów wyruszysz na swój stary szlak Tam gdzie pędzi wiatr, tam gdzie nowy szlak Beskid GCDG W Beskidzie malowany cerkiewny dach GCH⁷e W Beskidzie zapach miodu w bukowych pniach CD Tutaj wracam gdy ruda jesień GC Na przełęcze swój tobół niesie GCD Słucham bicia dzwonów w przedwieczorny czas W Beskidzie malowany wiatrami dom W Beskidzie tutaj słowa inaczej brzmią Kiedy krzyczę w jesienną ciszę Kiedy z wiatrem szeleszczą liście Kiedy wolność się tuli do mych rąk CDG Gdy jak źrebak się tuli do mych rąk GCDG A w Beskidzie rozzłocony buk GCea A w Beskidzie rozzłocony buk CDG Będę chodził bukowiną z dłutem w ręku eG By w dziewczęcych twarzach uśmiech rzeźbić CD Niech nie płaczą już CDG Niech się cieszą po kapliczkach moich dróg A w Beskidzie zamyślony czas A w Beskidzie zamyślony czas Będę chodził nim poddaszem gór By zerwane marzeń struny przywiązywać W niespokojne dłonie drzew Niech mi grają na rozstajach moich dróg Bawitko dada Wagą zabraną Temidzie dada Bawimy się w sprawiedliwość dada Na jednej szali zło kładziemy dada Na drugiej dobro i miłość dada Oj nieładnie, człowieku nieładnie daCd Oj nieładnie człowieku i brzydko ded Ty się całe życie tylko bawisz ded Czasem sobie zmienisz bawitko Wszyscy się cieszą z równowagi Gardła zdzierają w wiwatach Wszyscy się cieszą z równowagi Wskazówki odkryją po latach Jest jeszcze jedna zabawa Też popularna choć nienowa Do niej potrzebnych jest dwoje ludzi I słowa, słowa, słowa Słowami bawimy się w mądrość Słowa składamy w kwiatach Potem przykryją je liście jesieni Odgrzebiemy je po latach ALEKSANDER SIERGIEJEWICZ PUSZKIN aE⁷ Co było - nie wróci i szaty rozdzierać by próżno CG⁷CA⁷ Cóż każda epoka ma własny obyczaj i ład dG⁷a A przecież mi żal, że tu w drzwiach nie pojawi się Puszkin E⁷a Tak chętnie bym dziś choć na kwadrans na koniak z nim wpadł Dziś już nie musimy piechotą się wlec na spotkanie I tyle jest aut i rakiety unoszą nas w dal A przecież mi żal, że po Moskwie nie suną już sanie I nie ma już sań i nie będzie już nigdy, a żal Przyjmuję pojętny mój wiek, mego stwórcę i mistrza Ten trzeźwy möj wiek, doświadczalny mój wiek pragnę czcić A przecież mi żal, że jak dawniej śnią nam się bożyszcza I jakoś tak jest, że gotowiśmy czołem im bić No cóż, nie na darmo zwycięstwem nasz szlak się uświetnił I wszystko już jest - cicha przystań, noniron i wikt A przecież mi żal, że nad naszym zwycięstwem niejednym Górują cokoły, na których nie stoi już nikt Co było - nie wróci, wychodzę wieczorem na spacer I nagle, spojrzałem na Arbat, i ach, co za gość Rżą konie u sań, Aleksander Siergiejewicz przechadza się Ach głowę bym dał, że już jutro wydarzy się coś Album ze zdjeciami C Wszak nieważny rok i dzień e Kiedy świat usłyszał krzyk a Narodziłeś wtedy się dG Matki potem spocony świt Wyrastałeś niby krzak Otoczony splotem dni Gdy jej dłoń, troskliwa dłoń Ocierała pierwsze łzy Potem pierwszy bilans twój I ten świat z książkowych kart Przyspieszony serca rytm Cudny świat widziany w snach CFCG Ale dziś to już tylko kilka zdjęć pożółkłych FCFCG Lecz dziś to już tylko kilka zdjęć Potem błysk nagich gór Nieprzespana noc po świt Delikatność czyichś rąk Nie zapomnisz tamtych dni Nagle świt, nadziei blask Ludzkich serc słyszalny rytm Wielki pomnik wielu miast Ludzie w nich a z nimi ty Potem zgrzyt, rozpaczy dni I przybyłych kilka lat Kilka chwil, podłych chwil Co zmieniły cały świat Ale dziś to już tylko kilka zdjęć choć niedawnych Ale wiesz że dziś to już kilka zdjęć Teraz czasem trudny świt I zmęczone ciężkie dni I nadzieja że uśmiech jej Pozwoli przeżyć ten dzień Czasem nie wiesz dokąd iść Czarno widzisz swoje dni Ale jest gdzieś wierny człek I już wiesz nie opuści cię Bo twe życie to album do tych zdjęć które będą Bo twe życie ty musisz przez nie przejść A ziemia toczy CF Opadły mgły i miasto ze snu się budzi CG Górą czmycha gdzieś noc Ktoś tam cicho czeka by ktoś powrócił Do gwiazd jest bliżej niż krok Pies się włóczy popod murami bezdomny Niesie się tęsknota czyjaś Na świata cztery strony A ziemia toczy, toczy swój garb uroczy Toczy, toczy się los Ty co płaczesz, ażeby śmiać mógł się ktoś Już dość /3x/ Odpędź czarne myśli, dość już twoich łez Niech to wszystko przepadnie we mgle Bo nowy dzień wstaje /2x/ Nowy dzień Z czarnego snu już miasto się wynurza Słońce wschodzi gdzieś tam Tramwaj na przystanku zakwitł jak róża Uchodzą cienie do bram Ciągną swoje wózki dwukółki mleczarze Nad dachami snują się sny Podlotków pełne marzeń A ludzie gonią Cd De Wśród tysiąca zwykłych zdarzeń FC GD Jest na pewno taki dzień Że powrócić chcesz do marzeń Najpićkniejszy przeżyć sen Chcesz posłuchać szumu wiatru Śpiewu ptaków, kumu żab Upić się poranną rosą Przewędrować świat dG⁷ GA A ludzie gonią za pieniądzem dG⁷ GA Przemęczeni, sfrustrowani Ca Dh I uwierzyć wciąż nie mogą Ca Dh Że świat cały tylko dla nich dG⁷ GA Że wystarczy skrawek nieba dG⁷ GA I źródlanej wody łyk Cd De Świat daleki, ścieżki których FGC GAD Nie przemierzył jeszcze nikt Niebo dachem nad twą głową Drogowskazem światło gwiazd A do snu cię ukołysze Zamyślony wiatr Dziwożony, leśne strzygi Będą przędły twoje sny Bursztynowe, szmaragdowe Jakich nie miał jeszcze nikt